,

PINAR TÜRENÇ, GAZETECİ AHMET VE MEHMET ALTAN’LA SİLİVRİ CEZAEVİ’NDE GÖRÜŞTÜ

BASIN KONSEYİ BAŞKANI PINAR TÜRENÇ, SİLİVRİ’DE TUTUKLU GAZETECİLER AHMET ALTAN VE MEHMET ALTAN İLE GÖRÜŞTÜ

 

Kulakları delen bir gürültüyle açılan Demir kapıdan koşar adım soğuk salona koştu Ahmet Altan.  Ziyaretten çok Mutlu olmuştu. “Bekliyordum… Uzun zaman oldu… Ne iyi oldu” dedi.
Plastik masanın, plastik sandalyelerine karşılıklı oturduk. Başladık konuşmaya.

80’li yılların sonuydu. O çalıştığım gazetenin genel yayın yönetmeniydi. Köşe yazarı babası Çetin Altan yeni ayrılmıştı. Bense haber merkezinde, haber peşinde koşan serbest muhabirdim.

Yıllar uçtu gitti ve şimdi o Silivri zindanında tutukluluğun girdabında, beton ve soğukla savaşıyordu.

Türk basını için kapkara bir yıl olan 2017’yi uğurlayıp, yeni umutlar beslediğimiz yeni yılın heyecanı içinde, geleceği konuştuk Ahmet Altan ile. Tüm derdi, Türkiye’nin geleceğiydi. Hiç ara vermeden anlattı:

“Türk toplumu sanki bungee jumping yapıyor. Nereye sürükleneceğini bilmeden. Devlet ise iflasta. Ülkede en iyi çalışan cenaze işleri. Cenazeler yerine düzenle yerleştiriliyor. Ancak yargı, eğitim, sağlık, ahlak çöktü. Üretimsiz ülkelerde ahlak da olmaz. Ahlak, demokrasiye bağlıdır. Adeta yok oluş dönemindeyiz. Çıkış yolu ise herkesin demokrasiyi keşfetmesidir. Aksi halde çok acı çekilecek.”

Nefes almadan anlatıyordu.

Araya girdim:

“Nasılsın? Günlerin nasıl geçiyor”

Güldü:

“45 yıl önce babam Cetin Altan’ı evden alıp götürmüşlerdi. 45 yıl sonra bizi. Demek ki pek bir şey değişmemiş. Babam hukukçuydu. Ama ben böyle dava görmedim. Neden bunca gazeteci içerde, anlamak mümkün değil. Yılı aştı, tutukluyum. Okuyorum, yazıyorum, kitaplarım, yazılarım  birçok dile çevriliyor. On binlerce kitap olarak yabancı yayıncılar tarafından okuyucularına ulaştırıyorlar. Düşünceniz, fikirleriniz beton duvarların arasında kalmıyor. Sadece bedenim tutsak. Ben de iyi olabilmek için avluda yürüyorum. Spor yapıyorum, kilo da verdim.”

“Ya Mehmet Altan? Kardeşinle aynı çatı altındasınız…”

Sustu biran. Yutkundu, devam etti:

“Mehmet’i bir yıl bana göstermediler. Onu çok özledim. Bu da bir işkence.”

“Kiminle aynı koğuşu paylaşıyorsun?”

“STV ve Zaman dan iki arkadaşla aynı koğuşa koydular beni. Onlar namazında niyazındalar. Tüm dini vecibeleri uyguluyorlar. Dünya görüşümüz çok farklı da olsa, birlikteyiz.

“Duruşmaya gelmedin. SEGBİS yoluyla içerden savunma yapıyorsun. Neden?”

“O mahkemelerde sanıklar yargıçlardan prestijliyse, yargı çökmüştür. Beni o demir yığını nakliye kamyonuna bindiremeyecekler. Hayvan nakleder gibi. Duvarların içinde daha özgürüm.”

FETÖ, iktidarı devirme planları, kahrolası 15 Temmuz darbe kalkışması konularında ise, şöyle konuştu:

“Tanrı yalan söylemez. Aksi olursa, o vasfı kaybeder. Bu davada kanıt istedim hep. Yok, yok. Yoksa, yargıçlık vasfı da kaybolur. Hukuk ve adalet peşinde oldum, olacağım. Televizyonlardaki konuşmalar suç unsuru gösterildi. Tutukladılar. Bence, dışarıdakilerin korkusu, ülkeyi bu hale getiriyor mu diye düşünmek lazım. İki günü aynı geçiriyorsanız, sen kaybedensin. Bu Hazreti Muhammed’in sözü. Bunu da koğuştaki dini bütün iki arkadaştan öğrendim. Ben 70 yaşından sonra değişemem. Yargı, devlet gülünç olamaz. Doğrular neyse peşinde olacaksın.”

“Ya FETÖ? Hiç mi bu gerçek görülmedi.”

“Herkes ortaklıktaymış meğer. Sorumluluklar da ortaktır. Yargıyı kim nasıl ele geçirmiş, ona bakmalı. Bir ülkede devlet ve yargı gülünç olamaz. Biz, darbenin değil, hukukun ve demokrasinin peşindeydik. Aksi için kanıt istedik, ortaya konulamadı.”

İzledikleri yolun kendileri için ağır maliyeti olduğunu, Türkiye’de entelektüellerin hapse atılmalarının maliyetini ödediklerini söyleyen Altan, “Bir mucize bekliyorum. Yoksa ülkemin son dönemecinde acı çekilmesini kaldıramayacağız. Hapisten de korkulmamalı. Biz ailecek yaşıyoruz bunları” diye konuştu.

MEHMET ALTAN’IN HAPİSHANEDEN RİCASI

Bu kez Prof. Dr, Mehmet Altan ile aynı sandalyelerde söyleştik.

O da kilo vermişti. Sağlık sorunlarını yenmeye çalışıyordu. Abisi gibi o da müebbetlikti.

Üniversiteden atılmıştı. İsyandaydı.

“Bizi aslında suç işleyerek burada tutuyorlar. Ben mi cebir ve şiddet kullanarak anayasal düzeni değiştirmeye kalkışmışım… Ben mi din devleti için düzeni değiştirecekmişim… Nerede suçum?18 sayfalık mütalaa ile delilsiz yargıladılar. Tutukladılar. Oysa hangi delile dayalı olduğu söylenmeliydi. İlk kez, AİHM ve Avrupa, bizim için müdahil oldular. ‘Altanların davası, bir tiyatrodur’ dediler. Bile bile bizi tutuyorlar. 14 Temmuz’daki televizyon programını darbeye bağladılar. Zorlama ve beyhude hepsi. Nerede yasalara konulan şiddet? Fikir özgürlüğünü koruyan yasalara da aykırı bu işler ama zorla tutuluyoruz. Adalet Bakanlığı’na, HSK’ya da mektup yazdım, anlattım. Tarihe geçsin diye.”

Mehmet Altan’a, ayları nasıl yaşadığını da sordum. Güldü:

“İnanmayacaksın, bir CD çalışması yapıyorum. Ben müzikten pek anlamam aslında. 2017’nin en popüler şarkı ve türkülerini topluyorum. Mesela, Ben Yoruldum hayattan… Sabahattin Ali’nin Sinop Cezaevi’nde yazdığı Mahpushane Türküsü şiirindeki ‘Başın öne eğilmesin/ Aldırma gönül, aldırma/ Ağladığın duyulmasın/Aldırma gönül, aldırma’ dizeleri. Cigaramın dumanı, gibi… Bunları tek CD’de topluyorum. Sezen Aksu’dan ricam var. Bana bu konuda destek olabilir mi acaba? 15 şarkılık bir CD.”
Gülerek müzik sevdasını anlattığı beton görüş odasının kapısındaki infaz memurundan bu arada bir bardak su istedim. Acıkmıştım da. Bir de bisküvi. Yanıt, olumsuz olunca, Mehmet üzüldü:

“Biz yemek yedik, sen aç kaldın. Maalesef böyle işte.”

Yemekleri sordum ona, “Sorun yok” dedi. Az yediğini de ekledi.

Kiminle aynı koğuşu paylaştığını anlatırken, abisi gibi, aynı kaderin içindeydi.

“Dini bütün iki arkadaşı bizim yanımıza veriyorlar. İdare ediyorum. Şimdi yeni bir kitap yazıyorum. 21. Yüzyılın el kitabını hazırlıyorum. 30 yıllık hocalığımı da bitirdiler. 30 bin öğrenci yetiştirdim. 40 kitabım var. 1993 yılından beri profesörüm. KHK ile işten atıldım. ‘1 dolar bulduk evinde’ dediler, içeri attılar. Eşimin seyahatten kalan bozuk 1 dolarıyla tutuklandık. ‘Pastör’ adıyla telefonu dinlemişler. 2 hakim için de dava açtım. MİT adına dinlemişler üstelik. Ama yazmaya düşünmeye üretmeye devam ediyoruz.”

Ahmet Altan’ın iyiı olduğunu anlatınca ona, duygulandı. Özlemişlerdi birbirlerini.

“Ahmet’in ‘Son oyun’ kitabının, Washington Post gazetesince ‘Dünyada 2017’nin En İyi 50 Kitabı’ arasına alınmasına çok sevindim.  İşte bu… Her şey geçecek, biliyorum.”

Ya FETÖ olayı? dediğimde, kızgındı:

“Amacımız hep en iyi demokrasi içindi. Lanet olsun… Bizim çizgimizi karıştırmasınlar. Şiddet içinse iddia gerekir. hani kanıt? Bu Nasıl örgüt üyeliği? İslamcı örgüt üyesi olamayacağım ortada. Böyle dava görmedim. Kanıt bekliyorum, Silivri’de.”